Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ήρθες ποίηση πάλι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ήρθες ποίηση πάλι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης


Σήμερα, 21 Μαρτίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Τον Οκτώβριο του1999, κατά την 30η Σύνοδο της ΟΥΝΕΣΚΟ, που έγινε στο Παρίσι, αποφασίστηκε η ανακήρυξη αυτής της ημέρας ως Παγκόσμιας Ημέρας Ποίησης. (Proclamation of 21 March as World Poetry Day).

Τί είναι όμως "ποίηση";
Αντί για ορισμό διαβάστε δύο ποιήματα, που αναφέρονται στην ποίηση. Το πρώτο είναι του τιμώμενου φέτος Νικηφόρου Βρεττάκου και το δεύτερο του Γιώργη Παυλόπουλου.












Ήρθες ποίηση πάλι
Νικηφόρος Βρεττάκος 

Ήρθες ποίηση πάλι. Θ' ανακάλυψες φαίνεται
κάποιο μου κόκκαλο που δεν έχει λιώσει.
Μια πτυχή της καρδιάς μου που δεν έγινε κύμα σου.     
Μιαν ανέπαφη φλέβα σε κάποιο μου δάχτυλο.
Έναν ιστό, που δεν έγινε στίχος σου.

Θα το ξέρουμε αύριο : Κοιτώντας τον κόσμο
με μοίρασες δίκαια. Μ' έκαμες χίλιες
σπίθες και μια - και με σκόρπισες.





             










Τα αντικλείδια
 Γ. Παυλόπουλος

Η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.
Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν
τίποτα και προσπερνούν. Όμως μερικοί
κάτι βλέπουν, το μάτι τους αρπάζει κάτι
και μαγεμένοι πηγαίνουν να μπουν.
Η πόρτα τότε κλείνει. Χτυπάνε μα κανείς
δεν τους ανοίγει. Ψάχνουν για το κλειδί.
Κανείς δεν ξέρει ποιος το έχει. Ακόμη
και τη ζωή τους κάποτε χαλάνε μάταια
γυρεύοντας το μυστικό να την ανοίξουν.
Φτιάχνουν αντικλείδια. Προσπαθούν.
Η πόρτα δεν ανοίγει πια. Δεν άνοιξε ποτέ
για όσους μπόρεσαν να ιδούν στο βάθος.
Ίσως τα ποιήματα που γράφτηκαν
από τότε που υπάρχει ο κόσμος
είναι μια ατέλειωτη αρμαθιά αντικλείδια
για ν' ανοίξουμε την πόρτα της Ποίησης.

Μα η Ποίηση είναι μια πόρτα ανοιχτή.

************************************************************************************


Με «ερέθισμα» αυτή τη μέρα αποφάσισα να ανεβάσω ένα αφιέρωμα στην ποίηση και τους Έλληνες ποιητές.
Στην προσπάθειά μου να βρω ποιήματα με κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, βρέθηκα να κολυμπώ σε έναν ωκεανό λέξεων, στίχων, βιβλίων, περιοδικών, ποιητών, τραγουδιών, συλλογών και εκφρασμένων σκέψεων, απόψεων και συναισθημάτων.
Τι να πρωτοδιαλέξει κανείς από αυτόν τον πλούτο των 4.500 περίπου ποιημάτων, που έχουν γράψει οι περίπου 990 Έλληνες καταγεγραμμένοι ποιητές;
Εκατοντάδες τα βιβλία με ποιητικές συλλογές, περίπου 60 τα περιοδικά για την ποίηση.
Μετά από πολύ σκέψη αποφάσισα να αφήσω όλα τα γνωστά ονόματα και τα πολυδιαβασμένα ποιήματά τους. Σίγουρα αυτά βρίσκουν τη θέση που τους αξίζει σε άλλα μέσα συμβατά και ηλεκτρονικά.
Εδώ, σ’ αυτό το μικρής εμβέλειας blog, αποφάσισα να παρουσιάσω ποιήματα δύο "ανώνυμων" ποιητών, που έχω γνωρίσει, έχω αγκαλιάσει, έχω συνομιλήσει, τους έχω κοιτάξει κατάματα, έχω αισθανθεί την ανάσα τους, έχω ακούσει τη χαρά και τη λύπη τους … κι από αυτή την εμπειρία καταλαβαίνω το αίσθημα των στίχων τους.
 Αυτούς λοιπόν τους "μικρούς" ας τιμήσουμε