Την Κυριακή πήγα στο Εθνικό και είδα τον «Περικλή» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Γ. Χουβαρδά.
Δεν θα αναφερθώ στο έργο αλλά σε δύο «γεγονότα» που μου προκάλεσαν «ερέθισμα».
Δεν θα αναφερθώ στο έργο αλλά σε δύο «γεγονότα» που μου προκάλεσαν «ερέθισμα».
Μπαίνοντας από μία πόρτα της Κεντρικής Σκηνής ακούω μία φωνή να με καλησπερίζει και να με καλωσορίζει. Γυρνάω να δω ποιος ήταν ο γνωστός που με χαιρετά και διαπιστώνω ότι ήταν ο ηθοποιός Μ. Χατζησάββας, τον οποίο δεν γνωρίζω κοινωνικά. Αφού ανταπέδωσα το χαιρετισμό κάθισα στη θέση μου. Περιεργαζόμενος την αίθουσα διαπίστωσα ότι σε κάθε μία από τις εισόδους στεκόταν κάποιος από τους ηθοποιούς του έργου και υποδεχόταν με τη ζεστασιά του οικοδεσπότη κάθε θεατή.
Πιατάς, Λούλης, Φωτοπούλου, Κοτανίδης, Βογιατζής, Μαυροματάκης, Γουλιώτη … όλοι εκεί…σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις οδηγούσαν τους θεατές στη θέση τους. Καλή, ζεστή πρωτοβουλία !!!
